Serce od zawsze kojarzone jest z siedliskiem uczuć. W jego zmiennym rytmie wybrzmiewają zarówno miłość i radość, jak i tęsknota, lęk czy żal. To właśnie dzięki temu rytmowi czujemy się żywi i obecni.

Kiedy doświadczamy bólu emocjonalnego, mówimy, że „boli nas serce”. W takich chwilach szczególnie potrzebujemy troski i kontaktu. Jeśli jednak we wczesnych latach życia wielokrotnie doświadczaliśmy odrzucenia, zawodu czy braku wsparcia, uczymy się chronić siebie poprzez zamykanie uczuć.

W bioenergetyce proces ten opisywany jest jako tworzenie pancerza mięśniowego – mechanizmu obronnego, który z czasem może odcinać nas od emocji, relacji i własnej żywotności.

Podczas warsztatów:

• poruszymy napięcia zapisane w ciele,
• damy przestrzeń uczuciom ukrytym pod „zbroją”,
• będziemy rozwijać łagodność i życzliwość wobec siebie,
• przećwiczymy świadome stawianie granic – bez odcinania się od świata.

Wsłuchamy się w głos serca, by móc doświadczać życia pełniej i głębiej.