Najczęściej na warsztatach spotyka się od kilku do kilkunastu osób. Dobrze, jeśli uczestnicy wcześniej się nie znają – łatwiej wtedy skupić się na własnym doświadczeniu, bez wchodzenia w role, które na co dzień pełnimy wobec bliskich. Warsztaty mogą trwać dwie lub trzy godziny, ale organizowane są również dłuższe formy – jednodniowe i weekendowe. Niezależnie od czasu trwania, każde spotkanie ma swój rytm i strukturę.
Zaczynamy od ustalenia zasad. To moment, który porządkuje spotkanie i tworzy bezpieczne ramy do pracy. Mówimy o poufności, dobrowolności i szacunku dla własnych granic. W Analizie Bioenergetycznej nikogo nie zmusza się do wykonywania ćwiczeń ani ujawniania czegoś, na co nie jest gotowy. Następnie przychodzi czas na krótką rundkę. Każdy może powiedzieć kilka zdań o tym, z czym przychodzi, jak się czuje lub czego potrzebuje. Nie jest to jednak grupa oparta na długim opowiadaniu swoich historii. Słowa są ważne, ale esencją warsztatów jest doświadczenie.
Praktyka Lowenowska – kontakt z ciałem, oddechem i emocjami
Po rundce przechodzimy do praktyki. Pierwsza część zajęć pomaga skierować uwagę do ciała. Delikatnie je rozgrzewamy, pogłębiamy oddech i szukamy większego kontaktu z tym, co dzieje się w danej chwili. Zależy nam na tym, aby uczestnicy byli obecni w swoich odczuciach, zauważali sygnały płynące z ciała i mogli reagować zgodnie ze swoimi potrzebami oraz granicami.
Nie chodzi o wykonywanie ćwiczeń „dobrze”. Chodzi o bycie w kontakcie ze sobą.
Zachęcamy do uważnego obserwowania swoich reakcji, emocji i napięć. Czasem ciało chce się poruszyć bardziej energicznie, czasem zwolnić albo zatrzymać. Wszystkie te reakcje są ważne. Proponowane ćwiczenia łączą ruch z oddechem, głosem i wypowiadanymi na głos słowami lub krótkimi zdaniami. Są one jedynie zaproszeniem. Każdy człowiek ma własną historię, dlatego najważniejsze jest odnalezienie takich słów i takiego ruchu, które będą prawdziwe właśnie dla niego.Nie jest to jednak grupa oparta na długim opowiadaniu swoich historii.
Zdarza się, że ruch, głos, obecność innych osób i atmosfera grupy zaczynają poruszać emocje. Właśnie wtedy często dzieje się coś bardzo ważnego. Uczucia, które przez długi czas pozostawały zatrzymane, zaczynają płynąć. Kiedy człowiek może bezpiecznie przeżywać i wyrażać swoje emocje, pojawia się ulga. W grupie często rodzi się doświadczenie, że nie jesteśmy sami ze swoim bólem, lękiem czy tęsknotą. To, co wydawało się bardzo osobiste, okazuje się częścią wspólnego ludzkiego doświadczenia.
Jak wyglądają ćwiczenia Lowena?
Ćwiczenia mają różną dynamikę. Niektóre są pełne energii – mogą obejmować mocne stanie na nogach, tupanie, intensywny oddech czy głośny głos. Inne są spokojne i kojące – wykorzystują kołysanie, delikatny ruch, zatrzymanie czy kontakt z oddechem. Część wykonujemy indywidualnie, część w parach lub w całej grupie.Kiedy człowiek może bezpiecznie przeżywać i wyrażać swoje emocje, pojawia się ulga.
Część praktyczna zazwyczaj kończy się ćwiczeniem wyciszającym. To czas na zauważenie zmian, które zaszły w ciele, oddechu i samopoczuciu. Na zakończenie spotykamy się jeszcze raz w kręgu. Każdy, jeśli ma taką potrzebę, może powiedzieć kilka zdań o tym, co było dla niego najważniejszym doświadczeniem. Nie analizujemy siebie nawzajem ani nie interpretujemy cudzych przeżyć. Dzielimy się tym, co żywe i obecne w danej chwili.
To często właśnie w tej prostocie rodzi się poczucie bycia zobaczonym i usłyszanym.ucie bycia zobaczonym i usłyszanym.
